About
20 Νοεμβρίου, 2006
μοναξιά στην επαρχία…
έρχομαι πάντα από τον Πύργο…
e-mail: esta_pa@yahoo.gr
esta says
ημερήσια βιώματα… της “αθάνατης” ελληνικής επαρχίας
-
σχόλια
esta στο Η “διαθήκη” μ… silia στο Η “διαθήκη” μ… cityofpyrgos στο Η “διαθήκη” μ… hliaxtina στο Η “διαθήκη” μ… renata στο Η “διαθήκη” μ…
27 Μαρτίου, 2007 at 11:37 μμ
Έχω κάνει κάποια καλοκαίρια στο Πύργο. Εκεί γνώρισα πραγματικά τι εστί επαρχία ….Μια γνωστή μου δεν έβγαινε να περπατήσει πια μόνη της στη φύση που τόσο της άρεσε….γιατί κυκλοφορούσαν φήμες ότι πήγαινε προς συνάντηση του εραστή της ….Αυτοί που λέγαν τα χειρότερα , αυτοί ήταν που τα κάναν….Δεν πιστεύαν στην αθωότητα γιατί οι ίδιοι δεν ήταν πλέον αθώοι….
28 Μαρτίου, 2007 at 12:07 πμ
τα είδες ακριβώς όπως είναι…
η χαμένη αθωότητα… και η διαρκής πλάνη…
είναι δύσκολα τα πράγματα εδώ…
φορτίο βαρύ, παρά την όμορφη φύση, που θα μπορούσε να “ανοίγει” τα μυαλά…
χαμένοι σε συμβάσεις…
ακροβασία στο κενό…
29 Μαρτίου, 2007 at 1:42 μμ
Κουκλα υφ. μου εσύ είσαι;
Πανέμορφο κι αυτό το σπίτι, θα ξαναπεράσω να διαβάσω με προσοχή
Φιλώ σε
29 Μαρτίου, 2007 at 2:25 μμ
ναι φιλεναδίτσα μου!!!
φιλώ σε και γω…
(σσσσ…. )
29 Μαρτίου, 2007 at 3:59 μμ
φυσικά καλή μου
φυσικά
29 Μαρτίου, 2007 at 10:03 μμ
Ωραίο μπλογκ έχεις, Έστα.
Αν και βρέθηκα τυχαία, θα σε διαβάσω προσεκτικά. Και τι ωραίες εικόνες! 
30 Μαρτίου, 2007 at 1:14 μμ
Θα ηταν τελειο να ζουμε στην επαρχια μονο με τα ατομα που αγαπαμε και να εχουμε διωξει ολους τους αλλους…Η φυση ειναι υπεροχη αλλα οι ανθρωποι δεν ειναι παντα και τοσο καλοι.
31 Μαρτίου, 2007 at 9:56 πμ
Ρενάτα…
να ξαναπεράσεις…;)
να σε τρατάρουμε και άλλα παραμυθάκια
ευχαριστώ
nistikoarkoudaki!
έτσι είναι με την επαρχία δυστυχώς…
με την όμορφη φύση τριγύρω, αντί να ανοίγουν τα “μυαλά” των ανθρώπων, ασχολούνται με μικροπράγματα…
καλημέρα…
15 Απριλίου, 2007 at 12:58 πμ
Και εγω που είμαι απο ενα (κατα την γνώμη μου) πολύ ομορφο κομμάτι γής και μου το κάνανε κινηματογραφική ντροπιαστική sugartown;;; Καποιοι που πήραν και 53%…τι να πείς για την επαρχια…απο που να ξεκινήσεις να ψυχολογείς!
18 Απριλίου, 2007 at 8:42 πμ
Openminded…
από τα ωραιότερα κομμάτια της γης…
δεν θα ήθελα να δω τη σχετική ταινία. Την περιοχή του Καϊάφα, τη λατρεύω… και πηγαίνω πολύ συχνά… σαν καταφύγιο… χρόνια έστηνα τη σκηνή μου στο δάσος και έχω τις καλύτερες μνήμες…
Για την ψυχολογία των Ηλείων, δεν μπορώ να πω τίποτα… ακόμα το ψάχνω
χαίρομαι που είσαι από τα μέρη μας
27 Ιουνίου, 2007 at 11:55 μμ
Esta….που εισαι ;
Γιατι χαθηκες ;
Σε ψαχνω και ισως δεν ειμαι η μονη….
28 Ιουνίου, 2007 at 9:30 μμ
silia!
με τιμάς…
ευχαριστώ…
τώρα γράφω τους λόγους απουσίας…
φιλώ σε!
9 Ιανουαρίου, 2008 at 9:01 μμ
gia osoys zoyn sthn a8hna h eparxia einai h i8akh mas …..twra poy kahke….mazi ths kahkan kai oi paidikes mas anamnhseis!
2 Φεβρουαρίου, 2008 at 12:07 πμ
Όσοι ζουν στην Αθήνα ονειρεύονται μια ιδανική επαρχία, η οποία δεν υπάρχει. Και όσοι ζουν στην πραγματική επαρχία ονειρεύονται μια Αθήνα που δεν θα υπάρξει ποτέ… Μου άρεσε η ευαισθησία που αντιμετωπίζεις απλά, καθημερινά θέματα…
10 Ιουνίου, 2008 at 9:08 πμ
Είσαι καλά μετά τα ρίχτερ;
26 Ιουλίου, 2008 at 7:44 μμ
Αντάρτη!!!
Υπάρχουμε… Πάντα…
στην Ηλεία των
Μύθων και των Φαντασιώσεων!!!!
Στην εσχατιά του Πύργου…
προσπάθησα να γράφω παραμύθια…
ευγνώμων για το σχολιο
Sfrang!
Κ.Κ. Καθηγητά!!!
Με τιμήσατε τα μέγιστα με την επίσκεψη σας
και το σχόλιο σας…
Διαβάζω τις διαδικτυακές σελίδες σας…
και… να!!! μήπως;;;;
επειδή το θέμα “ιστορία της Επιστήμης”…
με πονάει!!!!
με ένα πτυχίο ΚΑΤΕΕ που έχω (Δομικών Έργων)
μπορείτε να με δεχθείτε για “μεταπτυχιακό”;;;
όχι για τον τίτλο….
για την γνώση… πάντα..
Ηλιαχτίνα
Επιβιώσαμε…
και πάλι…
αέναα σέρνουμε καταρρεύσεις κτηρίων
φορτίο… σαν καβούκι!!!
ευχαριστώ!!!!