Η “διαθήκη” μου

29 Ιανουαρίου, 2009

Όταν, την περασμένη Δευτέρα, εισήχθην εκτάκτως στα επείγοντα περιστατικά του Νοσοκομείου Πύργου, στα πρόθυρα εγκεφαλικού επεισοδίου, συνοδεία- μέχρι τις παρειές του κτηρίου- του συνεργάτη και φίλου μου καλού, που διάγει περίοδο «χημειοθεραπείας» στον αγώνα του κατά «νεοπλασίας» στον οισοφάγο, συνειδητοποίησα το πλήθος των εκκρεμοτήτων, που θα άφηνα πίσω… αν «έφευγα» για το στερνό μου ταξίδι…

Τα επαγγελματικά, σίγουρα, θα μπορούσαν να διεκπεραιωθούν. Όλα είναι αποθηκευμένα σ’ αυτό το   πισί- χωρίς κωδικούς πρόσβασης και μπλά… μπλααά…

Για τα «άλλα θέματα» όμως, αυτά που καταρράκωσαν την τιμή και την αξιοπρέπεια της οικογένειας μου (τα πλείστα αποδεικτικά στοιχεία, που έχω- με επιμέλεια- συλλέξει, γίνονται κατανοητά, μόνο από άτομα που έχουν/είχαν  «ξεπουλήσει» την ψύχη στην υπηρεσία  ενός φαύλου τραπεζικού συστήματος- όπως και γω παλιότερα, αλλά… ξέφυγα νωρίς), χρειάζονται αποδέκτες της επιθυμίας μου να διεκπεραιωθούν στα νόμιμα πλαίσια. Ευελπιστώ, οι αγαπημένες μου Τασώ και Ζωζώ να  συναινέσουν…. Είναι επειδή το χρωστάω στη μνήμη του μπαμπά μου, του θείου/νουνού μου, του παππού μου, αλλά και του θείου Στάθη, «που χάθηκε στο Αιγαίο», και το όνομα του φέρω – σα φορτίο βαρύ στην πλάτη μου- (αφού το πρώτο παιδί των Παπαγεωργίου- θα ήταν Στάθης.., πρόεκυψα εγώ… χωρίς το «ευ»… εστα… ρίζα μετοχής αορίστου!!!).

Για τα υπόλοιπα, θα επισκεφτώ το φιλαράκι μου τον Αλέξανδρο, συμβολαιογράφο Ωλένης, να κάνουμε την μοιρασιά!!!!

Μεταξύ σοβαρού και αστείου:

Ήδη 3 ερίζουν για το μπουφέ στο καθιστικό!!!

Τα φωτιστικά όμως στο Ναταλάκι σίγουρα, αφού είναι δώρο από τον θείο/νουνό μου και αγαπημένο της κο Θάνο…

Για τα βιβλία μου, δεν έχει εκδηλωθεί μέχρι στιγμής ιδιαίτερο ενδιαφέρον…


Υστερόγραφο:

Η διαθήκη μου πριν διαβαστεί
-καθώς διαβάστηκε-
ήταν ένα ζεστό άλογο ακέραιο.
Πριν διαβαστεί
όχι οι κληρονόμοι που περίμεναν
αλλά σφετεριστές καταπάτησαν τα χωράφια.

…..

Μιχάλης Κατσαρός

update!!!

Να μην ξεχάσω να στείλω
τις ευχαριστίες μου
στον εφημερεύοντα γιατρό…

Ηλία άκουσαν να τον αποκαλούν…

(και ήταν ο ίδιος, που το καλοκαίρι
μου παραστάθηκε…)